Wat wij zeker weten
Deze werkwijze is van ons en van niemand anders. Zij zegt niets over het spel en alles over hoe wij ermee omgaan.
Op de bronavond komt iemand binnen met iets wat hij ergens heeft gelezen, en de verleiding is groot om meteen te zeggen of het klopt. Wij doen dat niet meer. Er liggen drie vragen op tafel en die stellen wij altijd in dezelfde volgorde, ook als het antwoord na de eerste al duidelijk is.
De eerste vraag is of er een eerste bron is. Daarmee bedoelen wij: heeft de uitgever of de studio dit zelf gepubliceerd, op een plek die van hen is. Niet iemand die het heeft samengevat, niet iemand die iemand citeert die het samenvatte. Als het antwoord nee is, houdt het gesprek over de inhoud daar op en gaan wij door met de avond. Dat klinkt streng en dat is het ook, maar het scheelt ons uren.
De tweede vraag is of er een datum bij staat. Een uitspraak zonder datum is niet te plaatsen: je weet niet of hij over de huidige opzet gaat of over iets van drie jaar terug dat allang is omgegooid. Wij zijn er meer dan eens ingetrapt dat iemand iets ouds opnieuw langsbracht als nieuws, en de datum is het goedkoopste medicijn daartegen.
De derde vraag is of iemand het onafhankelijk heeft nagelopen. Onafhankelijk betekent hier: met eigen navraag, en niet door de eerste bron over te schrijven. Dat komt zeldzamer voor dan je denkt. Een tiental plaatsen die allemaal hetzelfde bericht overnemen, is nog steeds een bron, en dat is precies de fout waar de weger tegen beschermt.
Wat de weger niet doet, is zeggen of iets waar is. Dat kan hij niet en dat kunnen wij ook niet. Hij zegt alleen hoe hard iets staat en wat eraan ontbreekt om harder te staan. Dat is minder bevredigend dan een oordeel, en het is het enige wat wij eerlijk kunnen leveren.
2 min lezen
Status bijgewerkt op 1 september 2026